در این دوره آنلاین به صورت رایگان با سری آموزشهای پروپوزال نویسی در خدمت شما هستیم. در ادامه به اشتباهات رایج در پروپوزال نویسی خواهیم پرداخت.
در واقع مطالبی که شما به طور کاملا عملی برای استفاده در پروپوزال نویسی نیاز دارید در این جلسات آموزش پروپوزال نویسی خدمتتان ارائه خواهد شد، با ما همراه باشید. جلسه قبلی راجع به در مقدمه پروپوزال چی بنویسیم صحبت کردیم و همانطور که خدمتتان اعلام شد در این جلسه اشتباهات رایج در پروپوزال نویسی را در سری آموزش های نگارش پروپوزال، بررسی خواهیم کرد.
اشتباهات رایج در پروپوزال نویسی، یکی از موضوعات داغ و مهم در پروپوزال نویسی می باشد، پس با ما همراه باشید.
اشتباهات رایج در پروپوزال نویسی که نباید مرتکب شوید
یک سری اشکالات وجود دارد که اشاره به آنها کمک میکند تا پروپوزال خودتان را بهتر بنویسید و بتوانید مقدمهی جذاب و نسبتاً بینقصتری را ارائه کنید و حتی یک مقدمهی بسیار خوب داشته باشید.
- عدم تسلسل منطقی در چیدمان مطالب
اگر همینطور در هم و برهم بنویسیم و هیچ منطق و روال خاصی در مقدمهی ما مشاهده نشود، این یک اشکال عمده است.
- مکرر گویی که خواننده را به جای اول خود بازمیگرداند.
مانند یک دایره که هر بار داریم به دور خود میچرخیم، یک موضوعی را با یک ادبیات و با یک نوشتار دیگری دائم تکرار میکنیم.
- عدم توضیح ساختار نظری کلی مطالعه
پژوهشگر در بخش مقدمه باید اشاره کند که ساختار نظری که پژوهش مبتنی بر آن انجام میشود، چیست. خواننده باید از طریق مقدمه متوجه ساختار نظری کلی مطالعه شود.
- عدم اشاره به مراجع مرتبط
پژوهشگر مطالبی را ارائه میکند و گفتههایی را نقل میکند که در واقع متعلق به کسان دیگری است اما به نام خودش ثبت میکند و این یک کار اشتباه است. محقق ممکن است فکر کند که اگر بیاید به این مراجع استناد کند، ممکن است که ضعف کارش را نشان دهد اما برعکس، اگر به منابعی اشاره کنیم که معتبر و موثق باشند و مربوط افراد صاحبنظر باشد، اشاره به چنین مراجعی باعث قوت کار ما خواهد بود و نه ضعف آن.
- عدم رعایت اصول بند نویسی
در هر پاراگراف بایستی یک موضوع محوری مطرح باشد و بقیهی متن حول آن موضوع محوری شکل بگیرد. گاهی نیز دیده میشود که نویسنده یک خط یا دو خط را به طور جزیرهای در مقدمهی خودش و یا به طور کلی در پروپوزال میآورد. باید با استفاده از کلمات ربطی پاراگرافها و جملهها به هم ارتباط داده شوند و خواننده متوجه منطق نوشتار در پروپوزال و بهخصوص در بخش مقدمه شود.
شما دانشجویان می توانید سفارشات انجام پروپوزال خود را در هر رشته و گرایش و مقطعی که هستید در تزمن ثبت نمایید.
- عدم استنادسازی
مورد بعدی که در مقدمهنویسی ممکن است اشکال ایجاد کند، عدم استنادسازی است. در نوشتن مقدمه ابتدا باید توجه کنیم که اگر از جایی مطلبی را استفاده کردیم، حتماً رفرنس دهیم و امانتداری علمی را به جا آوریم. از طرف دیگر صرف کار کپی پیست و گردآوری انجام ندهیم. بلکه بتوانیم جملات را با هم ربط دهیم، جمعبندی و خلاصه کنیم و دیدگاه و بیان خودمان را ذکر کنیم و اینطور نباشد که ما فقط بگوییم دیگران چه گفتند، دیگران چه کردند و هیچ ایده و نظری را از خودمان برای مطرح کردن نداشته باشیم.
با استفاده از کلمات ربطی میبایست جملات را هم ربط دهیم و از یک حالت که ما صرفاً آمده باشیم گردآوری بکنیم و از مقالات و منابع مختلف کپی پیست کنیم، خارج شویم.
تا به اینجا در خصوص ویژگیها و بایدها و نبایدهای نگارش یک مقدمهی خوب صحبت کردیم. در ادامه به منظور درک هرچه بیشتر نحوهی نگارش یک مقدمهی خوب به یک نمونه اشاره خواهیم کرد.
موضو ع آن بررسی تأثیر توسعه سرمایه روانشناختی مدیران بر بهبود مهارتهای ارتباطی آنها با کارکنان است. روابط انسانی یکی از مهمترین جنبههای زندگی سازمانی است و نه تنها ارتباط یک عنصر ضروری برای تحقق اهداف سازمانی محسوب میشود و میتواند مبنای تحلیل عملکرد سازمان نیز قرار گیرد، بلکه یک نیاز اساسی روانشناختی نیز محسوب میشود.
به طور کلی افراد در سازمان زمان زیادی را صرف روابط رسمی و غیر رسمی به منظور انجام امور روزمرهی کاری و برآوردن نیازهای روانشناختی خود به ارتباطات میکنند. اگرچه روابط درون سازمان یک جزء گریز ناپذیر از مطالعات سازمانی محسوب میشود، با این حال روابط بر حسب کیفیت همواره به یک شکل نیست. بلکه برخی اثربخش و مطلوب و برخی نیز حالت عکس دارند. پژوهشهای مختلف نیز تأثیر هر دو طیف از روابط مؤثر و غیر مؤثر را بر حسب پیامدهای آن مورد مطالعه قرار دادند.
در مجموع یافتهها حاکی از آن است و روابط نقش مهمی را در تعارضات و کشمکشهای درون سازمانی و در نتیجه بروز بسیاری از مشکلات ازجمله کاهش همکاری و هماهنگی و عملکرد دارد. برعکس، هرچقدر روابط مثبت و مؤثرتر باشد، بسیاری از مشکلات سازمانی کاهش یافته و روحیه کارکنان و عملکرد سازمان نیز بهبود مییابد.
امروزه برخورداری از روابط مطلوب بهعنوان یک شایستگی مهم برای مدیران مطرح میباشد. مدیران باید بتوانند ارتباط خوب و مؤثری را با کارکنان خود برقرار سازند تا بتوانند یک محیط کاری جذاب و مطلوب را خلق کنند. از این رو سازمانها ناگزیر هستند بر روی مهارت ارتباطی مدیران و توسعهی آن سرمایهگذاری کنند. یکی از عوامل مهمی که میتواند در چگونگی روابط مدیران با کارکنان مؤثر واقع شود، مربوط به ظرفیتهای مثبت روانشناختی آنهاست.
بهطور کلی بر مبنای ظرفیتهای مثبت روانشناختی افراد به دو دستهی ایجادکنندهی انرژی مثبت و ایجادکنندهی انرژی منفی تقسیم میشوند که هر یک میتواند پیامدهای خاص و منحصربهفرد خود را در سازمان داشته باشد و در نتیجه بر روی عملکرد و روحیهی کارکنان مؤثر واقع شود. مدیرانی که به لحاظ روانشناختی مثبتتر باشند و سطح انرژی مثبت بیشتری را بتوانند ساطع کنند، انتظار میرود که در رفتار و روابط خود نیز این مثبتگرایی را بروز دهند و روابط مطلوبتری با دیگران برقرار سازند.
سرمایه روانشناختی یک ظرفیت مثبت روانشناختی است که در طی قریب به دو دههی اخیر توجه بسیاری از اندیشمندان و صاحبنظران مدیریت را به خود جلب کرده است. به ویژه این مفهوم در سطح مدیریت اهمیت خاصی دارد. علاوه بر اینها سرمایهی روانشناختی بر خلاف ویژگیهای شخصیتی که تا حدّ زیادی ثابت و پایدار هستند، قابل رشد و توسعه میباشند که در پژوهشهای مختلف به این مهم اشاره شده است.
بهطور کلّی با توجه به آنچه گفته شد، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر توسعه سرمایه روانشناختی مدیران بر بهبود مهارتهای ارتباطی آنها با کارکنان است.
سخنی پایانی برای اشتباهات رایج در پروپوزال نویسی
در جلسه اشتباهات رایج در پروپوزال نویسی، راجع به برندسازی شخص علمی در پروپوزال و مزایای آن صحبت کردیم و از اهمیت آن برایتان بیان کردیم. در جلسه آینده راجع به پیش نیاز های پروپوزال و پایان نویسی صحبت خواهیم کرد.
